เฉื่อยชาพาล้มเหลว โดย แจ็ค มินทร์ อิงค์ธเนศ [26-9-2008] ความสำเร็จกับความล้มเหลวดูเหมือนจะมีแค่เส้นบาง ๆเป็นตัวกั้นเอาไว้เท่านั้น เพราะยิ่งทุกวันนี้คนเราเริ่มเก่งใกล้เคียงกัน ฉลาดเท่าๆกัน แถมยังใช้เครื่องไม้เครื่องมือใหม่หาข้อมูลต่างๆได้เหมือนกัน ก็น่าจะทำให้ความแตกต่างระหว่างคนน้อยลงไปอีกมาก แต่เอาเข้าจริงๆแล้วกลับไม่เป็นแบบนั้น เพราะนับวันเราจะเห็นความแตกต่างของคน “สำเร็จ” กับ “ล้มเหลว” ได้ชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ และคนล้มเหลวก็ดูจะผลักดันตัวเองให้ขึ้นมาสู่ความสำเร็จได้ยากกว่าเดิม ลองมาวิเคราะห์ดูถึงปัจจัยที่ทำให้คนล้มเหลวดูแล้ว ผมเชื่อว่าแต่ละคนล้วนมีชนักติดหลังเหมือนๆกันอยู่ประการหนึ่งนั่นคือนิสัย “เรื่อยเฉื่อย” ที่แก้ไม่หายสักที จนบานปลาย แม้ว่าจะรู้ตัวว่ามีนิสัยนี้อยู่แต่ก็แก้ไม่ได้สักที ทุกวันนี้เราจึงมีคนจำนวนไม่น้อยที่ติดนิสัยเรื่อยเฉื่อย เพราะรู้สึกว่าการใช้ชีวิตเรื่อยๆเฉื่อยๆแบบนี้เป็นการใช้ชีวิตอยู่ใน “เขตปลอดภัย”