McDonald ตอน 1

McDonald ตอน 1 : วัยเด็ก

วัยเด็ก
เรย์ คร็อก
เกิดปี 1902 ที่ โอ๊ค ปาร์ค เมืองชิคาโก
บิดาชื่อ หลุยส์ คร็อก อาชีพ พนักงานของบริษัทเวสต์เทิร์น ยูเนียน
มารดาชื่อ โรส คร็อก อาชีพ ครูสอนเปียโน
เรย์มีน้อง 2 คนคือ บ๊อบ ซึ่งเกิดหลังจากเขา 5 ปี และน้องสาวชื่อลอร์เรน ซึ่งเกิดหลังบ๊อบ 3 ปี ทั้ง
2 คนมีหัวทางเรียนหนังสือมากกว่าเรย์ สุดท้ายบ๊อบได้เป็นถึงศาสตราจารย์ นักวิจัยทางการแพทย์

ความช่างคิด ช่างฝัน
ตอนเรย์เป็นเด็กไม่ค่อยชอบอ่านหนังสือ มันทำให้เบื่อ และเรย์ชอบเล่นมากกว่า แต่เรย์ชอบใช้เวลานานกับการคิดอะไรเรื่อยเปื่อย มักจะจินตนาการว่าตัวตกอยู่ในสถานการณ์ต่างๆ และคิดว่าจะแก้ปัญหาอย่างไรบ้าง จนหลายๆ คนชอบเรียกเขาว่า “แดนนี่ นักฝัน”

ความสนใจทางด้านดนตรี
เรย์มีหัวทางเล่นเปียโน นิ้วที่เคลื่อนไหวบนคีย์บอร์ดอย่างคล่องแคล่ว ทำให้แม่พอใจและเคี่ยวเข็ญให้เรย์ฝึกซ้อมเปียโน จนทำให้เขาเก่งพอที่จะมีชื่อเสียงอยู่ในหมู่เพื่อนบ้าน และผู้นำวง
นักร้องประสานเสียงของ โบสถ์ ฮาวาร์ด คอนเกรเกชันนัล
ความสนใจทางด้านดนตรีของเรย์เป็นการค้ามากขึ้น เมื่อเขาเห็นนักดนตรี 2 คนที่เล่น และร้องเพลง เพื่อเรียกลูกค้าเข้าแผนกเครื่องดนตรี ในห้างสรรพสินค้า และเรย์เคยฝันที่จะเป็น
นักเปียโนแบบนี้เหมือนกัน และโอกาสนั้นก็มาถึงเมื่อเขาเริ่มเรียนชั้นเตรียม
โดยเรย์ได้เก็บสะสมเงินทุกเพนนีที่ได้จากการทำงานขายน้ำหวานที่ร้านขายยาของลุงเอิร์ล เอ็ดมันด์ และที่นี่เองที่ทำให้เขาได้เรียนรู้ว่า “เราสามารถชักชวนลูกค้าด้วยรอยยิ้ม และท่าทีกระตือรือร้น ให้เขาซื้อไอศกรีมได้ ทั้งที่ตอนแรกเขาตั้งใจมาซื้อเพียงกาแฟถ้วยเดียวเท่านั้น”
เพื่อลงทุนเปิดธุรกิจขายเครื่องดนตรีเล็กๆ กับเพื่อนอีกสองคน ลงทุนกันคนละ 100 ดอลลาร์ และเช่าร้านเป็นซอกเล็กๆ ในรารายี่สิบห้าดอลลาร์ต่อเดือน เรย์เป็นคนเล่นเปียโน และร้องเพลง แต่ขายของไม่ค่อยได้ จนในที่สุดก็ต้องเลิกกิจการไป

การโต้วาที
สิ่งเดียวที่เรย์ชอบที่โรงเรียนคือ การโต้วาที มันเป็นกิจกรรมที่เขาได้มีโอกาสลับฝีปาก ใช้ศิลปะในการอุปมาอุปไมย เขาไม่รั้งรอที่จะตีโต้คู่ต่อสู้ หากจะทำให้เขาเป็นฝ่ายนำได้ เขาชอบทำตัวเป็นจุดสนใจ และชี้นำให้คนฟังคล้อยตาม
เรย์กล่าวว่า “การใช้ศิลปะในการชักจูงคนฟังที่ดีนั้น ต้องรักษาไว้ซึ่งความเป็นจริงด้วย”

สงครามโลกครั้งที่ 1
• เป็นช่วงโรงเรียนปิดภาคฤดูใบไม้ผลิ เรย์ได้งานขายเมล็ดกาแฟ และสินค้าใหม่ๆ ตามบ้าน และเรย์มีความมั่นใจที่จะโผออกสู่โลกภายนอก และไม่เห็นว่ามีเหตุผลใดที่จะต้องกลับไปเรียนหนังสืออีก จากนั้นเขาได้เข้าร่วมเป็นคนขับรถพยาบาลของกาชาด
• หลังจากสงครามสงบเรย์ถูกส่งกลับมาที่ชิคาโก และเขาก็ยังไม่รู้จะทำอะไรต่อไปดี แต่ทางด้านพ่อและแม่ให้กลับไปเรียนต่อ แต่เรย์ไม่สนใจ
• เรย์อยากออกไปขายของ และเล่นเปียโนหาเงิน โดยเขาได้หาช่องทางขายริบบิ้น และไปได้คล่องราวกับเป็ดได้ลงน้ำ โรงแรมทุกแห่งที่เรย์ไปพัก จะเช่าห้องไว้โชว์สินค้าเสมอ โดยเรย์ จะศึกษารสนิยมของลูกค้าแต่ละคน เพื่อประโยชน์ในการขาย เพราะลูกค้าแต่ละคนย่อมมีพฤติกรรมการซื้อที่แตกต่างกัน

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *