HAPPY FEET กับความอยู่รอดขององค์การ

HAPPY FEET กับความอยู่รอดขององค์การ
ปิยากร หวังมหาพร สำนักวิจัย ม.ศรีปทุม PIYAKORN@SPU.AC.TH กรุงเทพธุรกิจ วันอังคารที่ 05 ธันวาคม พ.ศ. 2549
ภาพยนตร์ เรื่อง HAPPY FEET นอกจากจะเป็นแนวผจญภัย สนุกสนานแล้ว ยังแฝงไว้ด้วยแนวคิดที่สำคัญ นั่นคือ หลักการบริหารองค์การเรื่อง “ความหลากหลาย” (DIVERSITY) ที่ชี้ให้เห็นการยอมรับความหลากหลาย และความสามารถอันเป็นลักษณะเฉพาะของแต่ละคน โดยความสามารถและความหลากหลายนี้เอง สามารถนำพาให้องค์การอยู่รอดได้ มัมเบิล นกเพนกวินที่มีความสามารถในการเต้นแต่ไม่มีความสามารถในการร้องเพลง ถูกเหล่านกเพนกวินด้วยกันมองว่า เป็นความแปลกแยก และพยายามให้ครู สอนร้องเพลงให้มัมเบิล เพื่อเปลี่ยนมัมเบิลให้เหมือนเพนกวินตัวอื่นๆ แต่ความพยายามดังกล่าว ไม่อาจเปลี่ยนแปลงความเป็นตัวตนของมัมเบิลได้ มัมเบิลต้องถูกขับไล่ออกไปจากฝูงเพนกวินในที่สุด
สำหรับ “ความหลากหลาย” โดยทั่วไปพิจารณาได้ใน 4 มิติด้วยกัน 1. มิติด้านบุคลิกภาพ เช่น ความหลากหลายด้านทัศนคติ ค่านิยม ความคิด ความเชื่อ 2. มิติด้านตัวบุคคล เช่น ความหลากหลายเรื่องอายุ เพศ เชื้อชาติ ความพิการ 3. มิติด้านสังคม เช่น ศาสนา สถานภาพทางครอบครัว การศึกษา รายได้ ประสบการณ์การทำงาน และ 4.มิติด้านองค์การ ได้แก่ ประสบการณ์ของคนในองค์การ เช่น การทำงานในหน้าที่ ฝ่าย แผนก ระดับ ที่ต่างกัน การต่างกันในเรื่องสถานที่ทำงาน หรือลักษณะงาน มิติต่างๆ ดังกล่าวนั้น ทำให้มนุษย์ต่างก็มีความหลากหลาย มีลักษณะเฉพาะของแต่ละบุคคลเกิดขึ้น
ความหลากหลายของคนในองค์การ ได้กลายเป็นเรื่องที่ท้าทายความสามารถขององค์การในการจัดการความหลากหลาย แนวทางหนึ่งในการจัดการกับความหลากหลายก็คือ การใช้ความหลากหลายของคนในองค์การ ให้เกิดประโยชน์อย่างเต็มศักยภาพ เพื่อบรรลุเป้าหมายขององค์การร่วมกัน
นั่นหมายความว่า องค์การต้องชี้ให้เป็นประโยชน์ที่ได้จากความหลากหลาย เช่น ความหลากหลายสามารถลดความขัดแย้ง ะหว่างกลุ่มที่ทำงานร่วมกันได้ เป็นการเพิ่มความร่วมมือและสร้างการทำงานเป็นทีม เป็นการสร้างขวัญกำลังใจให้พนักงาน ช่วยให้เกิดการพัฒนาและปรับปรุงนโยบายขององค์การ ได้แก่ การรับสมัครงาน เป็นการพัฒนาทักษะการแก้ปัญหา และการจัดการความหลากหลายนำไปสู่การปรับเปลี่ยนองค์การจากที่เคยควบคุมบุคลากร มาเป็นการแนะนำ หรือการเป็นพี่เลี้ยงให้กับบุคลากรแทน
การจัดการความหลากหลายจะสำเร็จได้ ต้องมีกระบวนการจัดการกับความหลากหลาย นับตั้งแต่การสร้างความพร้อมขององค์การ ต่อการเปลี่ยนแปลง การลดการต่อต้าน การหาแนวร่วมสนับสนุนการเปลี่ยนแปลง การตั้งกรรมการหรือหน่วยงานเฉพาะกิจขึ้นมาทำหน้าที่ดูแล ภายหลังการจัดการกับความหลากหลายแล้ว องค์การจำเป็นต้องรักษาการเปลี่ยนแปลงที่พึงปรารถนาให้คงอยู่ เช่น การสนับสนุนทรัพยากรที่จำเป็นหรือการให้รางวัล และการติดตามและประเมินผลการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับองค์การ
การมองไม่เห็นประโยชน์ในความสามารถที่แตกต่างหลากหลาย และไม่พยายามที่จะผสมผสานความสามารถ ด้านการเต้นของมัมเบิล เข้ากับความสามารถด้านการร้องเพลงที่มีอยู่เป็นทุนเดิมของเหล่าเพนกวิน เปรียบเสมือนองค์การที่ไม่ยอมรับคนที่มีความคิดต่างออกไป ไม่ยอมรับคนที่มีสถานภาพที่แตกต่างหลากหลาย และไม่ยอมรับคนที่มีอายุ เพศ เชื้อชาติ ลักษณะทางร่างกายที่แตกต่างกัน
แต่การผจญภัยและการกลับมาของมัมเบิล พร้อมๆ กับนำความช่วยเหลือของมนุษย์มาสู่ดินแดนเพนกวิน ได้กลายเป็นจุดเปลี่ยนทำให้นกเพนกวินตัวอื่นๆ ยอมรับมัมเบิล การนำการเต้นมาผสมผสานกับการร้องเพลง ก่อให้เกิดความร่วมมือกันในบรรดาเหล่าเพนกวิน ทำให้เพนกวินทั้งหลายอยู่รอดได้ และพ้นจากการขาดแคลนอาหารในที่สุด
HAPPY FEET จึงเป็นการตอกย้ำความสำคัญของการยอมรับกับความหลากหลาย เสมือนองค์การในโลกยุคไร้พรมแดน ที่มิอาจหลีกพ้นความหลากหลายที่กำลังเกิดขึ้น การใช้ประโยชน์จากความหลากหลาย จะทำให้องค์การอยู่รอดได้ในสภาพปัจจุบันและอนาคต
องค์การของท่านพร้อมยอมรับความหลากหลาย เพื่อความอยู่รอดแล้วหรือยัง?

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *