สมการความเครียด

สมการความเครียด

เรื่องมีอยู่ว่า ผมได้ลาออกจากงานเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมานี้เองครับ โดยให้เหตุผลว่า “ไม่สามารถบริหารงานให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์และเป้าหมายขององค์กรได้ จนเกิดผลเสียหายต่อองค์กร จึงขอพิจารณาตนเองด้วยการลาออก”

ก่อนที่จะใช้เหตุผลนี้ในการลาออกจากงาน ผมทบทวนดูอยู่หลายวัน ว่าทำไมเราถึงไม่เข้าใจงานที่ทำอยู่ ทั้ง ๆ ที่ก็เป็นงานที่รักและตั้งใจทำให้ดีที่สุด นอกจากความตั้งใจแล้วยังเป็นความต้องการสูงสุดของความใฝ่ฝันที่จะเป็นคนทำงานนิตยสารสำหรับเด็กที่ดีเล่มหนึ่งของประเทศ

สุดท้ายก็ยังนึกไม่ออก จนหันไปหยิบหนังสือ คุยกับประภาส มานั่งอ่านนอนอ่านเล่น ๆ เพราะคุณประภาส มีมุมมองในการตอบคำถามที่สนุกดีและมีทางออกให้ได้คิดต่อ

ผมพบเรื่อง สมการความเครียด เคยอ่านแล้วแต่ไม่สนใจ พอมาอ่านอีกครั้งในตอนนี้ตอนที่กำลังทบทวนตัวเองในเรื่องของงานที่ทำอยู่ ก็พบว่า ความเครียด นี้นี่เองคือสาเหตุหลักและสำคัญที่ทำให้งานออกมาไม่ดี ผิดวัตถุประสงค์พลาดเป้าหมาย

สมการความเครียด มีอยู่ว่า “ความเครียด มีค่าเท่ากับ ความต้องการหารด้วยความสามารถ” หากเรามีตัวตั้งคือความสามารถสูงหรือเท่ากับความต้องการ ก็ยังไม่เกิดความเครียด

แต่ถ้าหากตัวหารคือความต้องการสูงมากกว่าตัวตั้งคือความสามารถที่มีอยู่จำกัดจำเขี่ย ผลลัพธ์คือความเครียด เรื่องนี้พิสูจน์ได้ทันทีที่อ่านมาถึงบรรทัดนี้ ถ้าไม่อยากเครียดก็แนะนำให้เพิ่มความสามารถหรือลดความต้องการลง การเพิ่มความสามารถเป็นเรื่องยากอยู่พอสมควร และการลดความต้องการกลับยากยิ่งกว่า

นอกจากความสามารถแล้ว ประสบการณ์ก็เป็นสำคัญ ไม่ว่าจะมาจากชัยชนะหรือความพ่ายแพ้ ก็ตามแต่

หากสิ่งที่ผมตั้งคำถามต่อมาคือ แล้ว สมการความสนุก ล่ะ มีค่าเท่ากับอะไร.

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *