การจัดการทรัพยากรมนุษย์ตามยุทธศาสตร์องค์การ

การจัดการทรัพยากรมนุษย์ตามยุทธศาสตร์องค์การ

พอพูดถึงการฝึกอบรม และการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในองค์การ ผู้บริหารส่วนใหญ่มักจะนึกว่า “ถึงเวลาเสียเงินอีกแล้ว” ซึ่งหลาย ๆ บริษัทที่พบหากสัมภาษณ์ผู้บริหารถึงความจำเป็นของการฝึกอบรม และพัฒนา ส่วนใหญ่ก็มักจะได้คำตอบดังนี้
1. เป็นการทำให้พนักงานได้พักผ่อน และก็ได้รู้เท่าทันโลก
2. เป็นการฝึกอบรมตามที่กฎหมาย หรือมาตรฐานต่างๆ ที่บริษัทขอรับรอง เช่น ISO9001 หรือ ISO14001 เป็นต้น
3. เป็นการทำให้พนักงานไม่รู้สึกล้าหลัง จะได้อยู่กับบริษัทยาว ๆ นาน ๆ
แสดงว่า การบริหารทรัพยากรมนุษย์ ในประเทศของเราส่วนใหญ่ยังล้าหลังอยู่ ซึ่งหากท้าวความลงไปถึง ปัญหาและอุปสรรค ที่ขัดขวางความก้าวหน้าของประเทศไทย คืออะไร ซึ่งคำตอบก็คือ ขาดการพัฒนา ซึ่งสามารถแยกออกเป็น 2 ประเด็นดังนี้
1. การพัฒนาเทคโนโลยี ซึ่งเราจะสังเกตได้ว่าประเทศไทย เป็นประเทศที่ผลิต และส่งออกข้าว แต่ท่านเชื่อหรือไม่ระดับผลผลิตต่อไร่นั้นต่ำกว่าประเทศอื่น ๆ ในโลกหลายประเทศ เช่น ญี่ปุ่น จีน เป็นต้น นั่นเป็นการแสดงว่าประสิทธิภาพ ในการผลิตเราตกต่ำลง เพราะว่าเราไม่มีการพัฒนาเทคโนโลยี ในการที่จะปรับปรุงผลิตภาพให้ดียิ่งขึ้น ขณะที่ประเทศจีนกำลังพัฒนาเทคโนโลยี Bio-Tech รวมทั้งการพัฒนาพันธุกรรมของข้าวและพืชผักธัญญาหารอย่างขมีขมัน ซึ่งในที่สุดหากเรายังไม่เริ่มที่จะพัฒนาเทคโนโลยีให้เท่าทันผู้อื่น จะทำให้เกิดปัญหา อย่างรุนแรงตามมา ก็คือในเมื่อผลิตภัณฑ์ของเรามีคุณภาพ มีรูปแบบที่สู้ประเทศคู่แข่งไม่ได้ ก็ต้องมีการลดราคาเพื่อให้สามารถขายได้ และการลดราคาที่ลดไปเรื่อย ๆ สุดท้ายก็จะทำให้เกิดการขาดทุน และทำลายวงจรธุรกิจทั้งระบบในที่สุด
2. การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มีหลายคนสงสัยว่าทำไมประเทศเราจึงไม่สามารถพัฒนาเทคโนโลยีได้ นั่นก็เป็นเพราะประเทศของเราทั้งภาครัฐ และเอกชนมีการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์อย่างไร้ยุทธศาสตร์ พูดง่าย ๆ ก็คือสำหรับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของภาครัฐ นั่นก็คือระบบการศึกษา อย่างเช่น การที่มีจำนวนนักศึกษาที่จบแล้วตกงานเป็นจำนวนมาก ส่วนหนึ่งหมายความว่า ประเทศไม่สามารถหางานมารองรับนักศึกษาที่จบมาได้ หากย้อนมองกลับไปที่ เด็กมัธยมศึกษาตอนปลาย ขณะที่กำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย เด็กหลายคนเลือกคณะแบบว่า “อะไรก็ได้ขอให้สอบได้ไว้ก่อน” “เลือกคณะตามเพื่อน ตามกระแส สังคม” บางคนเลือกทั้งที่ยังไม่รู้เลยว่าคณะที่เลือก หากเรียนจบแล้วจะสามารถไปประกอบอาชีพอะไร และรุ่นพี่ ๆ ที่จบไปก่อนหน้านี้ได้ประกอบอาชีพอะไรบ้าง ถ้าจะให้ดีหน่อยก็เลือกเพราะชอบเป็นการส่วนตัว เช่น เลือกคณะวิศวกรรมศาสตร์ เพราะอยากเป็นวิศวกร หากถามเด็กต่อว่ารู้หรือว่าวิศวกร ในปัจจุบันใน เมืองไทยทำงานอย่างไร เด็กก็จะตอบไม่ได้ จากประเด็นนี้ถามว่าเราได้อะไร สิ่งที่เราได้ก็คือประเทศไม่สามารถทำให้เด็ก ๆ ซึ่งเป็นทรัพยากรมนุษย์ของชาติ เลือกเรียนเลือกที่จะพัฒนาตนเองอย่างมียุทธศาสตร์ อีกทั้งระบบการเรียนการสอนในปัจจุบัน ครูอาจารย์ ยังทำหน้าที่เป็นผู้ให้ข้อมูล เป็นคนบอกนักเรียน นักศึกษาว่าสิ่งใดถูก สิ่งใดผิด เมื่อพอนักเรียนได้ฟังคำของครูแล้วก็จะยึดถือและจดจำว่าสิ่งใดถูก สิ่งใดผิด ซึ่งความเป็นจริงในโลกที่กำลังมีการเปลี่ยนแปลง อยู่ทุกเมื่อเชื่อวันนี้ไม่มีคำว่าถูก ไม่มีคำว่าผิด มันขึ้นอยู่กับว่าเหมาะกับสถานการณ์ที่กำลังประสบอยู่หรือไม่ บางคำตอบอาจจะถูกกับบางสถานการณ์ แต่อาจจะผิดถ้าหากเกิดในอีกสถานการณ์ ดังนั้นสิ่งที่เราควรจะปลูกฝังให้กับเด็กก็คือ
1. การหาข้อมูลเพื่อประกอบการตัดสินใจ ในเวลาที่จำกัด และไม่ใช่การตัดสินใจว่าถูกหรือผิด แต่เป็นการตัดสินใจที่ว่าจะเลือกปฏิบัติอย่างไรให้คุ้มค่าและได้ประโยชน์สูงสุด ในสถานการณ์ที่กำลังประสบอยู่ ในปัจจุบันคนส่วนใหญ่มักจะตัดสินใจโดยใช้ประสบการณ์ แต่ก็ต้องเป็นที่ยอมรับว่าสถานการณ์ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นสถานการณ์ทางสังคม เศรษฐกิจ หรือการเมือง เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว และในบางครั้งการเปลี่ยนแปลงก็มีลักษณะกลับไปกลับมาไม่แน่นอน ซึ่งสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ทำให้เราต้องอาศัยข้อมูลในการตัดสินใจ มากกว่าประสบการณ์ หากคนรุ่นใหม่ยังใช้ประสบการณ์ในการตัดสินใจอยู่ ย่อมมีความเสี่ยงสูงมากในการตัดสินใจผิด ดังนั้นเราจึงควรปลูกฝัง คนรุ่นใหม่ใน การรวบรวมข้อมูลให้พอเพียงและนำมาใช้ในการประกอบการตัดสินใจ จากแผนภูมิดังกล่าวมีความหมายซ่อนอยู่ก็คือ เราจะต้องสอนให้เด็กรุ่นใหม่รู้ให้ได้ว่า แหล่งข้อมูลที่มีประโยชน์ในการตัดสินใจของเขาอยู่ที่ใด ซึ่งในปัจจุบันนั้นก็หาได้ไม่ยากเพราะว่าในโลกปัจจุบัน มีเครือข่ายอินเตอร์เน็ตในการเชื่อมโยงข้อมูล ร่วมกันทั่วโลก ซึ่งเป็นข้อได้เปรียบในการที่จะค้นหาข้อมูล จากนั้นจึงรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูล แล้วจึงทำการตัดสินใจ
2. การตัดสินใจอย่างมีเหตุผล โดยอาศัยข้อมูลที่มีอยู่อย่างจำกัด ตัดสินใจอย่างพิจารณาถึงผลได้ และผลเสีย ซึ่งหมายความว่าไม่ว่าการตัดสินใจในการเลือกทางเลือกไหน ผู้ตัดสินใจจะต้องตอบได้ว่า “ทำไม” จึงเลือกทางเลือกนั้น และทางเลือกนั้นมีผลได้ ผลเสียอย่างไร เมื่อเทียบกับทางเลือกอื่น ๆ (ซึ่งความเป็นจริงในโลกไม่มีคำว่าได้ 100% หรือเสีย 100%) ดังนั้นเราควรจะสนใจแนวคิดในการตัดสินใจ ได้มากกว่าผลของการตัดสินใจ ซึ่งหมายความว่า หากการตัดสินใจที่ถูกต้องไม่ได้มาจากข้อมูลและเหตุผลที่ได้รับการพิจารณาอย่างถี่ถ้วนในระยะเวลาอันจำกัด แล้วล่ะก็มันก็จะไม่ต่างไปจากการซึ้อลอตเตอรีแล้วถูกรางวัล ซึ่งการตัดสินใจถูกต้องในครั้งนั้นไม่ได้เป็นเครื่องการันตีผลลัพธ์ของการตัดสินใจครั้งต่อไปเลย และในทางกลับกัน หากการตัดสินใจที่ผิดพลาด แต่ในการตัดสินใจนั้นประกอบไปด้วยข้อมูลที่ได้รับการพิจารณามาอย่างดี แต่เนื่องด้วยเวลาอันจำกัดและสถานการณ์ที่เร่งรัด ทำให้ผลของการตัดสินใจนั้นผิดพลาด ซึ่งความผิดพลาดที่เกิดขึ้นนั้นมันเกิดจากความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นได้ แต่แนวคิดในการตัดสินใจต่างหากล่ะซึ่งจะเป็นเครื่องการันตีให้เรามั่นใจว่าในการตัดสินใจครั้งต่อไปในอนาคต คนผู้นี้น่าจะมีแนวโน้มในการตัดสินใจได้อย่าง ถูกต้อง ซึ่งสามารถสรุปเป็นแผนภาพดังนี้
3. การตัดสินใจอย่างมีวัตถุประสงค์ เราควรจะต้องสอนให้เด็กรู้จักตัดสินใจโดยคำนึงถึงวัตถุประสงค์ อะไรคือวัตถุประสงค์ เช่น การให้เหตุผลว่าทำไมต้องรักษาสิ่งแวดล้อม คำตอบไม่ใช่ว่ารัฐบาลรณรงค์ ครูบอก แต่วัตถุประสงค์ของการรักษาสภาพแวดล้อมคืออะไร ก็คือการอยู่รอดของมวลมนุษย์ต่างหาก เพราะมนุษย์จำเป็นจะต้องใช้อากาศที่บริสุทธิ์ในการดำรงชีพ ใช้น้ำสะอาดในการดื่มกิน ใช้ดินดี ๆ ไว้เพราะปลูกหาอาหาร นั่นต่างหากคือวัตถุประสงค์ของการรักษาสิ่งแวดล้อม
ปัญหายังเกิดอย่างต่อเนื่องเรื้อรัง เมื่อเด็ก ๆ เหล่านั้นเข้าสู่วัยทำงานซึ่งก็เป็นหน้าที่ขององค์การต่าง ๆ ในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เหล่านี้ต่อไป องค์การบริษัทต่าง ๆ ก็พยายามฝึกอบรม แต่การฝึกอบรมนั้น ทางองค์การไม่ได้หวังผลเชิงยุทธศาสตร์ใด ๆ เลย หากจะยกตัวอย่างง่าย ๆ ก็คือหลาย ๆ บริษัทมีการฝึกอบรมในหลาย ๆ หลักสูตร เช่น 5ส เป็นต้น แต่พออบรมเสร็จแล้ว ก็ปล่อยให้พนักงานกลับไปทำงานในสภาพ แวดล้อมเดิมๆ วัฒนธรรมเดิมๆ สุดท้ายก็บริษัทก็ไม่เคยได้เห็นผลลัพธ์จากการฝึกอบรม ใช่ครับมันเป็นปัญหาเดียวกันก็คือ การพัฒนาทรัพยากร มนุษย์อย่างไร้ยุทธศาสตร์

ที่มา : http://www.e-hrit.com/

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *