โค้ชชิงผู้ใหญ่

โค้ชชิงผู้ใหญ่
Post Today – ม.ล.ชัยวัฒน์ ชยางกูร จัดรายการวิทยุประเภท How To โดยผสมผสานกับเพลงสากลเพราะๆ ทุกวัน จันทร์ถึงศุกร์ เวลา 18.00 น. จนถึง 18.50 น. ที่สถานีวิทยุจุฬาฯ 101.5 FM ชื่อว่ารายการ เวลาผู้จัดการ หรือ The Manager’s Time
ทุกวันจันทร์ ผมจะไปเป็นแขกรับเชิญจัดร่วม โดยเตรียมเนื้อหาสาระเรื่องภาวะผู้นำและการบริหารทรัพยากรมนุษย์
กว่าครึ่งหนึ่งเราจัดสด และหากอัดเป็นเทป เรามักจะทำที่สตูดิโอของอาจารย์หม่อมในตอนบ่ายของวันจันทร์
บ่ายวันจันทร์นี้ผมก็ไปอัดรายการเช่นเคย ปรากฏว่าอาจารย์หม่อมติดนัดอื่นแบบฉุกเฉิน และผมต้องดำเนินรายการเพียงคนเดียวเป็นครั้งแรก แบบที่ไม่มีโอกาสได้ตั้งตัวและตั้งสติมาก่อน
ที่สตูดิโอนี้มีพนักงานสุภาพสตรีคล่องแคล่วคนหนึ่งชื่อไก่ เธอทำทุกอย่างเกี่ยวกับรายการวิทยุนี้ ตั้งแต่จัดตารางระหว่างอาจารย์หม่อมและพิธีกรรับเชิญ ประสานงานโฆษณา จัดเตรียมเพลง และบันทึกรายการลงเครื่องบันทึกเสียง
วันนี้ผมเตรียมเนื้อหาจากหนังสือ Good To Great by Jim Collins แต่ว่าไม่ได้เตรียมตัวที่จะมาจัดรายการคนเดียว
ไก่สังเกตเห็นว่าผมมีท่าทีกังวลใจ เธอยื่นกระดาษโน้ตที่มีชื่อเพลงส่งให้ผมด้วยท่าทีสุภาพ “อาจารย์เกรียงศักดิ์คะ รายการเรามี 4 ช่วง และมี 4 เพลงคั่นในแต่ละช่วง ใช้เวลาประมาณ 8 นาที ก่อนจบไก่จะให้สัญญาณโดยการชูนิ้ว ไม่ทราบว่าอาจารย์อยากให้ไก่ส่งสัญญาณกี่นาทีก่อนหน้าดีคะ มี 3 ทางเลือกค่ะ 1, 2 หรือ 3 นาทีดีคะ”
“1 นาทีละกัน” ผมค่อยโล่งใจหน่อย อย่างน้อยผมก็พอเห็นภาพของเนื้องานทั้งหมด จากการอธิบายของไก่ ที่สำคัญก็คือ เธอให้ผมมีส่วนร่วมในการตัดสินใจด้วยว่า ผมต้องการให้เธอส่งสัญญาณก่อนหมดเวลากี่นาที ผมรู้สึกคลายกังวลลงไปพอสมควร
“ผมจำไม่ได้ว่าต้องพูดว่าอะไรตอนเริ่มรายการ” จากกิริยาอาการที่ไก่แสดงออก ทำให้ผมมั่นใจในตัวเธอ ผมกล้าที่จะสารภาพว่าไม่รู้ โดยไม่กลัวว่าจะเสียหน้าแต่อย่างใด
เธอแสดงความเข้าอกเข้าใจผมด้วยการพูดว่า “ไก่ทราบค่ะว่าโดยปกติอาจารย์จะเตรียมตัวมาอย่างดีสำหรับเนื้อหา แต่ว่าเรื่องลำดับนี่อาจารย์ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของอาจารย์หม่อม ปกติเวลาเริ่มเข้ารายการพิธีกรจะพูดว่า
สวัสดีครับท่านผู้ฟัง นี่คือรายการเวลาผู้จัดการ ประจำวันที่….ผมเกรียงศักดิ์ นิรัติพัฒนะศัย และ ม.ล.ชัยวัฒน์ ชยางกูร วันนี้ ม.ล.ชัยวัฒน์ไม่สามารถมาดำเนินรายการได้ วันนี้ผมมีเรื่องดีๆ มาฝากจากหนังสือ Good to Great ของ Jim Collins เรามาเริ่มกันที่…”
ผมลองซักซ้อมตามที่ไก่แนะนำ
เธอตอกย้ำความมั่นใจกับผมเมื่อผมซ้อมจบว่า “เยี่ยมค่ะอาจารย์ คราวนี้อาจารย์ฉายเดี่ยวสบายมากค่ะ” ผมสามารถสัมผัสได้ว่าเธอจริงใจในสิ่งที่พูด จากน้ำเสียงที่เป็นมิตร และสีหน้าท่าทางที่ยิ้มแย้มเป็นกันเอง
ผมรู้สึกลดความกังวลไปเป็นกอง
ผมเริ่มรายการด้วยความราบรื่น เมื่อเวลาผ่านไป 7 นาที เธอส่งสัญญาณเตือนผมตามที่ตกลงกันไว้ ผมพยักหน้า แล้วขมวดเนื้อหา และจบลงด้วยดี
ผมถอนหายใจอย่างโล่งอก ขณะถอดหูฟังออก
“เยี่ยมเลยค่ะอาจารย์เกรียงศักดิ์ อาจารย์นี่เรียนรู้ไวนะคะ”
“จริงหรือครับ”
ผมยิ้ม แม้ในใจจะคิดว่า เรานี่มันเงอะงะเต็มทน ทั้งๆ ที่ดูแล้วมันไม่น่าจะยากอะไรเลย ที่ไหนได้ ไม่ง่ายอย่างที่คิดนะเนี่ย
ปกติผมว่าผมก็เป็นคนที่เชื่อมั่นในตนเองพอสมควรนะครับ แต่ว่างานใหม่แบบนี้ทำให้ผมกังวลสองเรื่อง คือ หนึ่ง กลัวว่าจะทำออกมาไม่ได้คุณภาพสูงตามความคาดหวังของ ม.ล.ชัยวัฒน์ และประการที่สองก็คือ อาย กลัวจะเสียหน้า เพราะเด็กๆ แบบไก่ เขาจะสบประมาทเอาได้ว่า เรื่องง่ายๆ แค่นี้เอง ยังทำไม่ได้ดี
พอมาถึงช่วงที่สอง ไก่ก็แสดงตัวอย่างให้ผมดู
“คุณกำลังรับฟังรายการเวลาผู้จัดการ ผมเกรียงศักดิ์ นิรัติพัฒนะศัย ครับ หลังจากที่เราฟังเพลงเพราะๆ จบลง เรามารับฟังสาระที่น่าสนใจจากหนังสือของ Jim Collins – Good to Great กันต่อครับ…”
ไก่ถามผมว่า “พร้อมหรือยังคะ”
ผมพยักหน้า แล้วชำเลืองมองสัญญาณจากเธอ
ปรากฏว่านาทีนั้น ผมก็เกิดความว่างในหัวขึ้นมาทันที ผมลืมไปหมดว่าจะพูดอะไรต่อ
“ขอโทษเถอะไก่ เราจำไม่ได้ว่าจะต้องพูดว่าอะไรนะ ลองทวนใหม่ได้ไหม”
เธอยิ้ม ท่าทางเธอดูใจเย็น เธอทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นว่าผมทำผิดพลาดอะไร “ไม่เป็นไรค่ะอาจารย์” เธอกล่าวทวนสิ่งที่จะต้องพูด คราวนี้ผมโน้ตสิ่งที่เธอบอก เพราะกลัวว่าจะลืมอีก
เมื่อเราอัดรายการจบ ผมบอกกับไก่ว่า “ขอบคุณมากโค้ชไก่ โค้ชคนใหม่ของผม แล้วก็อย่าไปบอกใครนะ ความโง่ของผมในสตูดิโอนี่ เป็นความลับนะครับ”
เธอยิ้มแล้วบอกว่า “อาจารย์เยี่ยมค่ะ”
“ใครสอนเธอให้โค้ชเก่งแบบนี้นี่”
“ไก่เรียนรู้จากการสังเกตมั้งคะ ไก่ทำงานกับอาจารย์หม่อม มา 4 ปี ตั้งแต่จบมหาวิทยาลัยออกมาเลยค่ะ ไก่ขอลาออกตั้งหลายครั้ง เพราะว่างานมันยากค่ะ ต้องทำตั้งหลายอย่าง แล้วต้องมีทักษะที่หลากหลาย แบบที่เรียกว่า Multitasks Multiskills เลยล่ะค่ะ
แต่ว่าทุกครั้งที่ขอลาออก อาจารย์หม่อมจะบอกว่า ไก่เธอทำได้ ผมเชื่อว่าคุณทำได้ ไก่มีศักยภาพ และผมต้องการให้คุณได้ใช้ศักยภาพที่มีอยู่ให้เต็มที่
ไก่คิดว่าอาจารย์หม่อมพูดถูกค่ะ”
“ไก่ วิธีการเรียนรู้นั้นมีหลายวิธีที่จะทำให้เราแต่ละคนก้าวหน้าและเจริญเติบโตขึ้นไป อย่างที่ แจ๊ก เวลซ์ อดีตซีอีโอของจีอี กล่าวไว้ว่า ความรู้และการศึกษามันมีอยู่ทุกหนแห่ง รอบๆ ตัวเรา ทุกคนเป็นครูของเราทั้งนั้น ประสบการณ์ที่ไก่ได้เรียนรู้จากการทำงานที่นี่มีค่ามหาศาล ลองดูตัวเธอซี ทุกวันนี้มีทักษะมากมาย แล้วก็วันนี้ผมก็เพิ่งค้นพบศักยภาพใหม่ในตัวคุณ ก็คือคุณสามารถเป็นโค้ชที่ดีได้”
“ไก่หวังว่าอาจารย์คงไม่โกรธนะคะ ที่ไก่แนะนำอะไรไปบ้าง เล็กๆ น้อยๆ ค่ะ” เธอเลี่ยงจะพูดว่า สอน ด้วยคำว่าแนะนำ เพื่อรักษาอีโกของผมไว้
“ไม่เลยไก่ คุณเป็นครูของผมเลยล่ะในวันนี้ แจ๊ก เวลซ์ เมื่อสมัยที่เขายังเป็นซีอีโออยู่ เขาได้แนะนำแนวคิดที่เรียกว่า Reverse Mentor หรือการให้พนักงานที่อายุน้อยและตำแหน่งเล็กๆ สอนเรื่องเทคโนโลยี เช่น อินเทอร์เน็ต หรือเรื่องใหม่ๆ ให้กับผู้บริหารระดับสูง สมัยนั้นผู้ใหญ่ในจีอีกว่าพันคน มีครู ซึ่งเป็นพนักงานจีอีที่ยังเด็กเป็นรายบุคคลเลยล่ะ ในกรณีนี้ เธอก็เป็น Reverse Coach ให้เราไงล่ะ”

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *