พอใจกับสิ่งที่เรามีอยู่

พอใจกับสิ่งที่เรามีอยู่
ในสังคมที่มีความเหลื่อมล้ำแตกต่าง วิถีชีวิตในระดับต่างๆ มีมากมาย จะเป็นอย่างไรถ้าหากลูกเราไม่พอใจในวิถีที่เขาเป็น ชีวิตลูกในวันข้างหน้าคงจะต้องกระเสือกระสนลำบากน่าดู เด็กบางคนมีชีวิตได้อย่างเป็นสุขเพราะพอใจในสิ่งที่เขามีและเป็น…เวลาไปกดเงินที่เครื่อง ATM ตอนสิ้นเดือน จะมีบางคนถือบัตรหลายๆ ใบ กดแล้วกดอีก ทำให้ต้องคอยกันนานๆ เคยสงสัยว่า ทำไมคนที่ฝากบัตรเขาไว้ใจกันนัก ไต่ถามลูกน้องก็ได้ความว่า เขาฝากเพื่อนกดทีเดียวเกือบหมดบัญชี ก็เลยไม่ต้องคิดอะไรมาก ตอนหลังมารู้เพิ่มอีกว่า คนที่เอาบัตรไปกดส่วนหนึ่งเป็นนายทุนที่ปล่อยกู้รายย่อย สมัยก่อนเขาจะไปรอที่โรงงานหรือที่ทำงาน บางทีก็อาศัยเจ้าหน้าที่การเงินเป็นธุระให้ หลังจากมีการจ่ายเงินเดือนผ่านธนาคาร
เจ้าหนี้เหล่านี้ก็ให้ลูกหนี้เอาสมุดบัญชีธนาคารกับบัตร ATM พร้อมรหัสมาเป็นตัวประกัน พอสิ้นเดือนเจ้าหนี้ก็เอาตัวประกันไปเสียบเข้าเครื่องกดเงินออกมา โดยไม่โดนรุมประชาทัณฑ์ เจ้าหนี้ได้เงินแต่ลูกหนี้ไม่รู้เอาเงินที่ไหนไปกินข้าว สมัยก่อนเคยรู้จักคนที่ปล่อยเงินกู้ให้คนขับรถตุ๊กตุ๊ก เขาเก็บกันเป็นรายวัน สมมติว่ากู้ไปร้อยบาท ก็คิดกันง่ายๆ ผ่อนวันละสิบบาทรวมสิบเอ็ดวัน คนให้กู้ก็เดินไปเก็บเงินทุกวัน คิดแล้วก็เป็นดอกเบี้ยสิบบาท แต่ถ้าคิดเป็นร้อยละต่อปี ก็ต้องร้องอู้ฮู้กันเลยแหละครับ ในโลกของความจน วิถีชีวิตดูจะอุดมสมบูรณ์ไปด้วยความลำบาก สองปีนี้เศรษฐกิจดี บ้านช่องกลับมาซื้อง่ายขายคล่องกันอีกครั้ง มีทั้งสำหรับขายเศรษฐีโดยเฉพาะ ชนิดที่คนธรรมดาๆ เห็นแล้วตัดสินใจได้เลยว่า ไม่ต้องไปคิดถึง หรือบ้านระดับกลางๆ ที่หลายๆ คนยังพอมีกำลังกัดฟันซื้อหาได้ ที่ต้องกัดฟันเพราะซื้อบ้านทุกที ต้องเป็นหนี้กันทุกคน
สมัยก่อนต้องมีเงินก้อนไปดาวน์ก่อนถึงจะเอาบ้านไปจำนองกับธนาคาร เอาเงินจากธนาคารไปจ่ายเจ้าของหมู่บ้าน แล้วก็เอาบ้านพร้อมหนี้กลับมา โฉนดได้เห็นแวบเดียวก็หายไปอยู่กับธนาคาร สมัยนี้ดีขึ้นมาหน่อยเงินดาวน์ดูจะไม่มากเหมือนสมัยก่อน ประสบการณ์ในการผ่อนบ้านครั้งแรกทุกคนคงจำได้ ผ่อนไปปีกว่าๆ เงินต้นหายไปไม่กี่ร้อยบาท ที่เหลือเป็นดอกเบี้ยทั้งหมดผ่อนตั้งแต่แต่งงานจนกลายเป็นปู่ ค่อยได้เป็นเจ้าของ ผ่อนครั้งแรกแล้วก็ผ่อนได้ครั้งเดียว… ในโลกของคนชั้นกลาง วิถีทางดูจะมีเรื่องให้ต้องกัดฟันอยู่ไม่น้อย ช่วงเศรษฐกิจตกต่ำ มีทั้งคนที่ล้มจริงและที่ล้มบนฟูก ตอนนั้นหลายๆ คนมีหนี้ที่นึกไม่ถึงว่า คนคนเดียวต้องรับผิดชอบภาระถึงขนาดนั้น รายใหญ่ๆ ก็เป็นหลักร้อยล้าน พันล้านก็มี เป็นหนี้มากๆ นึกว่าจะลำบาก ที่ไหนได้หลายๆ ราย เจ้าหนี้กลับเกรงใจ ขนาดประกาศตรงๆ ว่า ไม่มี ไม่หนี ไม่จ่าย เจ้าหนี้ยังยอมคุยด้วยเลย… ในโลกของคนรวย ชีวิตก็มีรสชาติอีกแบบ…ทุกที่ในโลกยังคงมีความแตกต่างระหว่างชนชั้นอยู่ มีทั้งคนรวย คนเกือบรวย เกือบจน และจนจริงๆ แต่ละกลุ่มต่างก็มีวิถีทางของตัวเอง ในแต่ละเรื่องละราวก็มีรายละเอียดต่างกันเหมือนฟ้ากับดิน เด็กของแต่ละครอบครัว ต่างก็ใช้ชีวิตและเรียนรู้ในวิถีทางของครอบครัวตัวเอง ก่อนนี้ความแตกต่างดูไกลตัวเหมือนเป็นนิยาย แต่ด้วยระบบสังคมที่การติดต่อสื่อสารดีขึ้น ความแตกต่างเข้ามาอยู่ใกล้จนสัมผัสได้ทุกวัน ความอยากเป็นเหมือนคนอีกกลุ่มหนึ่งกลายเป็นปัญหาใหม่ของสังคม ลูกคนจนอยากมีเหมือนลูกคนรวย ลูกคนรวยก็แสดงความรวยแข่งกันผ่านจอทีวีกับข่าวสังคม ถ้าทำให้ช่องว่างระหว่างคนรวยกับคนจนลดลงได้ก็คงดี หรือถ้าลดไม่ได้ก็ต้องสอนเด็กพอใจในสิ่งที่ตัวเองมี ตัวเองเป็น คงจะช่วยป้องกันได้
เอ…ว่าแต่ว่าวันนี้เอาลูกไปเทียบกับลูกคนอื่นหรือเปล่านะ
หมอนุ, นามแฝง, นิตยสารดวงใจพ่อแม่ ปีที่ 10 ฉบับที่ 113 มีนาคม 2548

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *