บริหารเวลาสู่ความสำเร็จ

บริหารเวลาสู่ความสำเร็จ
 
วันที่ : 18 ตุลาคม 2550 นิตยสาร/หนังสือพิมพ์ : งานอัพเกรด
 
 เวลาคือชีวิต” เพราะชีวิต คือ ช่วงระยะเวลาแต่ละวินาทีนับล้านที่เรียงร้อยต่อ ๆ กันไป ความสำเร็จของชีวิตจึงเกี่ยวข้องกับเวลาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ผู้ที่ประสบความสำเร็จในชีวิตคือผู้ที่สามารถหว่านและเก็บเกี่ยวผลจากการใช้เวลาในชีวิตได้อย่างดีเลิศ โดยเป็นผู้ที่เรียนรู้และตระหนักถึงความสำคัญของเวลาที่เทียบค่าได้กับคุณค่าของชีวิตย่อมไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างไร้ประโยชน์แต่ใช้เวลาทุกวินาทีอย่างคุ้มค่า การบริหารเวลาจึงเท่ากับการบริหารชีวิต คนที่ต้องการประสบความสำเร็จและความสุขแท้ในชีวิตย่อมหลีกเลี่ยงการบริหารชีวิตหรือการบริหารเวลาไปไม่ได้
คนที่สามารถบริหารการใช้เวลาในชีวิตได้ดีจะสามารถนำพานาวาชีวิตของเขาให้แล่นไปสู่เป้าหมายอันสูงส่งได้ในที่สุด ส่วนผู้ที่ไม่ตระหนักถึงความสำคัญของการบริหารเวลาหรือการบริหารชีวิตย่อมไม่สามารถพานาวาชีวิตของเขาไปสู่เป้าหมายได้ ต้องอับปางจมหายไประหว่างทาง หรือบางคนอาจปล่อยนาวาชีวิตล่องลอยไปอย่างไร้จุดหมาย เพราะไม่เคยคิด ไม่เคยตั้งเป้าหมายอะไรในชีวิตเลยตลอดวันเวลาที่ผ่านมา  
ผู้ที่ปรารถนาความสำเร็จในชีวิตย่อมหลีกเลี่ยงการบริหารเวลาบริหารชีวิตไม่พ้น เขาจะไม่ยอมปล่อยให้ชีวิตล่องลอยไปอย่างไร้จุดหมาย แต่จะเริ่มต้นบริหารเวลาด้วยการนั่งลงคิดพิจารณา แสวงหาเป้าหมายที่มีคุณค่าต่อจิตใจแล้วพยายามวางแผนการใช้เวลาอย่างดีที่สุด พร้อม ๆ กับมุ่งมั่นบากบั่นสู่เป้าหมายนั้นจนสำเร็จ อาจกล่าวได้ว่าการตระหนักถึงความสำคัญของการบริหารเวลาจะเป็นจุดกระตุ้นให้เราค้นหาเป้าหมายที่มีคุณค่าในชีวิต และเมื่อเรามีเป้าหมายแล้วเป้าหมายนั้นจะกลับมากระตุ้นเราให้มีความมุ่งมั่นตั้งใจบริหารเวลาในชีวิตอย่างดีที่สุด 
การบริหารเวลาจะนำมาซึ่งความสำเร็จในชีวิตได้เนื่องจาก 

ทำให้เป้าหมายที่ตั้งไว้บรรลุผลสำเร็จ
 การมีเป้าหมายไม่เคยทำให้ใครไปถึงความสำเร็จได้ จนกว่าเขาจะทุ่มเทบากบั่นเพื่อไปให้ถึงเป้าหมายนั้น โดยตระหนักถึงคุณค่าของเวลาทุกวินาทีและพยายามอย่างเต็มที่ในการใช้เวลาที่มีอยู่นี้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดในการผลักดันชีวิตไปสู่เป้าหมายที่ตั้งใจ โดยมีการวางแผนสู่เป้าหมายอย่างเอาจริงเอาจังทั้งแผนระยะสั้นและระยะยาว มีการวางตารางเวลาในชีวิตแต่ละวันว่าจะต้องทำกิจกรรมใดในช่วงเวลาใด จะต้องฝึกฝนเรียนรู้เพื่อพัฒนาตนเองในด้านใดบ้าง จึงจะเอื้อต่อการก้าวไปสู่ความสำเร็จ ไม่ต่างอะไรกับนักกีฬาที่มีเป้าหมายอยู่ที่เหรียญทองโอลิมปิก ที่ตั้งใจฝึกซ้อม ควบคุมวินัยการนอน การกินอย่างดีเลิศ เพื่อเสริมสร้างความแข็งแรงสมบูรณ์ของร่างกาย ไม่เที่ยวเตร่กลางคืนและอื่น ๆ  ความมุ่งมั่นอุตสาหะในการทำตามตารางเวลาและข้อปฏิบัติที่ตั้งไว้อย่างเคร่งครัดเอาจริงเอาจังจะส่งผลเป็นรางวัลแห่งความภาคภูมิใจในชีวิตในที่สุด 

ทำให้ชีวิตมีคุณค่ามีความหมาย
 “คนที่ฆ่าเวลาทิ้งไปเปล่า ๆ คือ คนที่ยังไม่ได้เรียนรู้คุณค่าของชีวิต” คนที่ไม่ตระหนักถึงคุณค่าของชีวิตว่าเป็นสิ่งที่มีความหมายทั้งต่อตนเองและผู้อื่นจะใช้เวลาในชีวิตอย่างสุรุ่ยสุร่าย เรื่อยเปื่อยไปวัน ๆ อย่างไร้ความหมาย อาทิ เสียเวลาวันละหลายชั่วโมงกับการนั่งพูดคุยในเรื่องไร้สาระ นั่งปล่อยความคิดให้เหม่อลอยไปกับฝันกลางวัน นั่งอยู่หน้าจอโทรทัศน์ กดรีโมตคอนโทรลเปลี่ยนช่องไปมา ฆ่าเวลาไปกับสิ่งที่ไม่ได้ต้องการดูอย่างแท้จริง โดยไม่ได้ตระหนักว่าเวลาที่ทิ้งเรี่ยราดไปนั้นสามารถนำไปใช้ทำในสิ่งต่าง ๆ ที่เป็นประโยชน์ต่อตนเองและผู้อื่นได้อย่างมากมาย  ชีวิตของมนุษย์ไม่ได้กำเนิดมาอย่างว่างเปล่า เพื่อทำสิ่งว่างเปล่าในชีวิต แต่เราทุกคนล้วนเกิดมาอย่างมีคุณค่ามีความหมาย เพื่อทำสิ่งที่มีคุณค่ามีความหมายในชีวิต ดังคำกล่าวที่ว่า “ความจริงสามัญประการหนึ่งนั้นคือ มนุษย์จะมีความสุขก็ต่อเมื่อเขาได้ทุ่มเทความพยายามเพื่อบางสิ่งที่มีคุณค่าสำหรับเขา” และการมีเป้าหมายในชีวิตที่ชัดเจน ตลอดจนถึงการบริหารเวลา บริหารชีวิตอย่างมุ่งมั่นตั้งใจนั้น คือ หลักประกันชีวิตที่มีคุณค่ามีความหมายที่แท้จริง  

ทำให้ชีวิตสมดุลครบด้าน
การดำเนินชีวิตของเราแต่ละคนเปรียบเทียบได้กับการโยนส้มของนักมายากลที่โยนส้มหลาย ๆ ลูกขึ้นไปในอากาศในเวลาพร้อม ๆ กัน สิ่งที่น่าทึ่งคือ เขาสามารถโยนและรับส้มหลายลูกสลับกันไปมาได้อย่างคล่องแคล่วและไม่ตกหล่นเลยตลอดการแสดงนั้น ส้มแต่ละใบในชีวิตของเราอาจเป็นครอบครัว หน้าที่การงาน มิตรภาพ สังคม ชีวิตส่วนตัว และอื่น ๆ เราจำเป็นต้องรู้จังหวะเวลาของส้มแต่ละใบในชีวิตว่า เวลาใดที่เราควรจะให้ครอบครัว และด้วยปริมาณที่มากเท่าใด ถ้าเราจัดสรรเวลาให้กับด้านต่าง ๆ ในชีวิตได้อย่างสมดุล ชีวิตของเราย่อมประสบความสำเร็จได้ในทุกด้านอย่างน่าภาคภูมิใจ แต่ถ้าเราให้เวลากับส้มลูกใดลูกหนึ่งอย่างไม่เหมาะสม อาจทำให้เรารับส้มลูกอื่นไม่ทัน ทำให้ตกลงมาแตกได้รับความเสียหายได้ อาทิ นักธุรกิจที่ยิ่งใหญ่ได้รับการยกย่องเชิดชูในสังคมแต่กลับมีชีวิตครอบครัวที่ล้มเหลว ต้องหย่าร้างครั้งแล้วครั้งเล่า…นักการเมืองที่มีตำแหน่งหน้าที่ใหญ่โต แต่ลูกไม่เรียนหนังสือ ได้แต่เที่ยวสำมะเลเทเมา เพราะขาดความอบอุ่นจากพ่อนักเรียนนักศึกษาที่เรียนได้คะแนนเกียรตินิยมยอดเยี่ยม แต่มีชีวิตที่เงียบเหงาอมทุกข์เพราะไม่มีเพื่อน เนื่องจากเอาแต่ขลุกตัวอยู่ในห้องสมุดอ่านหนังสือโดยไม่เคยใช้เวลาพูดคุยสร้างสัมพันธ์กับเพื่อนอย่างสมควร ฯลฯ ผู้ที่ตระหนักถึงความสำคัญของการบริหารเวลา บริหารชีวิต และมุ่งมั่นตั้งใจพัฒนาตนเองอย่างไม่ลดละสู่การเป็น “นักบริหารเวลา นักบริหารชีวิต” เท่านั้น จึงสามารถนำพาชีวิตในทุก ๆ ด้านไปสู่เส้นชัยแห่งความสำเร็จได้ดังใจปรารถนา   

เวลาและชีวิตไม่ใช่เทปคาสเซต ที่เมื่อหมดม้วนแล้วสามารถกรอกลับมาเริ่มต้นใหม่ได้ แต่เวลาและชีวิตเป็นสิ่งที่ใช้แล้วก็หมดไป เราแต่ละคนต่างมีชีวิตเพียงชีวิตเดียว การใช้ชีวิตของเราจึงควรเป็นไปอย่างมีสติและระมัดระวังอยู่เสมอ เพื่อเมื่อบั้นปลายชีวิตมาถึง เราจะไม่ต้องมานั่งเสียใจกับวันเวลาและชีวิตที่ผ่านมา แต่สามารถยิ้มอย่างภาคภูมิใจกับความสำเร็จในชีวิตและบอกกับตัวเองได้ว่า “เราได้ใช้เวลาในชีวิตที่ผ่านมาอย่างดีที่สุดแล้ว”  

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *