นอนน้อยมีผลอย่างไร?

นอนน้อยมีผลอย่างไร?
มองมุมใหม่ : รศ.ดร.พสุ เดชะรินทร์ pasu@acc.chula.ac.th คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรุงเทพธุรกิจ วันอังคารที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2549
กรุงเทพธุรกิจออนไลน์ : ท่านผู้อ่านมีปัญหาเรื่องการนอนหลับไหมครับ? โดยเฉพาะอย่างยิ่งการนอนไม่หลับ หรือการนอนน้อย? หรือบางท่านจะต้องทำงานจนดึกดื่น และต้องตื่นแต่เช้าอยู่เป็นประจำ? ท่านผู้อ่านเคยสังเกตบ้างไหมครับว่า ปริมาณ และคุณภาพ ในการนอนของท่าน จะมีส่วนสัมพันธ์ต่อความสามารถในการทำงานในแต่ละวันของท่าน? ผมเจอผู้บริหารหลายท่าน ที่ภาระรับผิดชอบที่เยอะ ทำให้ต้องนอนดึก และรีบตื่นแต่เช้ามาทำงาน ติดต่อกันหลายๆ วัน ซึ่ง ผลของการนอนน้อยของผู้บริหารเหล่านี้ ก็ส่งผลให้ความสามารถในการตัดสินใจ อารมณ์ หรือความคิดอ่านต่างๆ ถดถอยกว่าที่เคยเป็นไปได้
จริงๆ แล้ว เรื่องของการนอน กับความสามารถในการทำงานเป็นสิ่งที่เรามักจะไม่ค่อยนึกถึงกันเท่าไรนะครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน ที่ทำงานบางแห่งจะมีค่านิยมที่ผิดๆ ด้วยซ้ำไป นั้นคือ ใครนอนดึก (เนื่องจากต้องอยู่สะสางงาน) และต้องรีบตื่นแต่เช้าเพื่อมาทำงาน กลับจะได้รับความชื่นชมจากคนรอบข้างว่าเป็นพวกยอดมนุษย์ แต่พวกที่ต้องรีบเข้านอนแต่หัววัน และนอนให้ได้ไม่ต่ำกว่าวันละ 7-8 ชั่วโมง จะถูกมองว่าเป็นพวกสันหลังยาว ไม่ขยันและกระตือรือร้นในการทำงาน
ถ้าองค์กรไหนมีค่านิยมในลักษณะข้างต้น อาจจะเป็นค่านิยมที่ผิดพลาดก็ได้นะครับ เนื่องจากในปัจจุบันบรรดาแพทย์ และนักวิชาการทางด้านการบริหาร ได้ออกมารณรงค์ถึงความสำคัญ และความจำเป็นในการที่จะต้องนอนอย่างเพียงพอมากขึ้น
เป็นที่ทราบกันว่า การอดนอนหรือขาดการพักผ่อนอย่างเพียงพอ จะส่งผลต่อความสามารถในการทำงานของเรา เพียงแต่มักจะไม่ค่อยได้พูดถึงหรือให้ความสำคัญเท่าใด ท่านผู้อ่านเชื่อไหมครับว่า ถ้าเราตื่นนอนติดต่อกันนานกว่า 18 ชั่วโมง (หรือตื่นตั้งแต่ 6 โมงเช้าถึงเที่ยงคืน) จะทำให้ปฏิกิริยาตอบสนอง ความทรงจำทั้งระยะสั้นและระยะยาว สมาธิ ความสามารถในการตัดสินใจ การรับรู้ การคำนวณตัวเลขต่างๆ เริ่มมีปัญหา ในขณะเดียวกัน ถ้าเราลดจำนวนชั่วโมงในการนอนลง เหลือเพียงห้าถึงหกชั่วโมงต่อวันติดต่อกันหลายๆ วัน ปัญหาต่างๆ ข้างต้น ก็จะยิ่งทวีคูณมากขึ้น
ปัญหาจากการอดนอนไม่ได้ส่งผลกระทบต่อตัวท่านเองนะครับ ยังส่งผลต่อเพื่อนร่วมงาน ต่อองค์กร และต่อเพื่อนร่วมโลกคนอื่นๆ อีกนะครับ ในวารสาร Harvard Business Review ฉบับเดือนตุลาคมนี้ มีบทความชื่อ Sleep Deficit : The Performance Killer ซึ่งเป็นบทสัมภาษณ์ของ Charles A.Czeisler ซึ่งเป็นศาสตราจารย์ด้าน Sleep Medicine ที่ Harvard Medical School
โดยศาสตราจารย์ด้านการนอนท่านนี้มีความเห็นว่า ในเมื่อองค์กรต่างๆ มีนโยบายในการดูแลสุขภาพพนักงาน และความปลอดภัยในการทำงานของพนักงาน แล้วในเมื่อการนอนเป็นสิ่งที่สำคัญ ทำไมองค์กรถึงไม่มีนโยบายในเรื่องของนอนบ้าง? แถมในหลายๆ องค์กร ยังมีวัฒนธรรมองค์กร ที่ชื่นชมพวกที่นอนน้อยอีกต่างหาก
ศาสตราจารย์ Czeisler เขาได้ศึกษาเกี่ยวกับเรื่องของการนอนโดยเฉพาะ และพบว่ามีปัจจัยสำคัญที่ส่งผลกระทบ ต่อการนอนของเราครับ ลองมาดูกันนะครับ
ประการแรก ก็คือ โดยธรรมชาติแล้วร่างกายเราจะมีการปรับความสมดุลในตัวเราเองอยู่แล้วให้นอนหลับ โดยดูจากจำนวนชั่วโมงที่เราตื่นนอน ผมเชื่อว่าท่านผู้อ่านหลายๆ ท่านจะคิดว่าตัวเราเองเป็นผู้ควบคุมว่า เราจะนอนเมื่อไร และนานแค่ไหน แต่จริงๆ แล้ว เมื่อเราเริ่มรู้สึกง่วงนอนสมองเราจะเข้ามาควบคุมการนอนของเราโดยไม่รู้ตัว และยิ่งเมื่อมีความกดดันที่ต้องนอนหลับมากขึ้นเท่าใด สมองและร่างกายของเราจะกระตุ้นให้เซลล์ประสาทในสมองเรา เข้าสู่ภาวะ “การหลับ”
ซึ่งท่านผู้อ่านลองคิดดูนะครับ ถ้าในระหว่างนั้นเรากำลังขับรถอยู่ และสมองเราเข้ามาควบคุมภาวะการหลับของเรา อะไรจะเกิดขึ้น? ดังนั้น ท่านผู้อ่านต้องอย่าย่ามใจคิดว่าตนเองสามารถควบคุมภาวะ “การหลับ” ของตนเองได้นะครับ เพราะพอถึงภาวะหนึ่งแล้ว สมองเราจะเข้ามาควบคุมภาวะ “การหลับ” ของเราโดยไม่รู้ตัวครับ
ประเด็นที่น่าสนใจถัดมา ก็คือถ้าเราสามารถนอนหลับได้ไม่ต่ำกว่าแปดชั่วโมง (ผมยังมีความสงสัยเรื่องจำนวนชั่วโมงที่เหมาะสมอยู่เหมือนกันนะครับว่า ทำไมศาสตราจารย์ท่านนี้ถึงให้ตั้งแปดชั่วโมง!) ระดับความตื่นตัวและความสามารถในการทำงานของเราก็จะอยู่ในระดับที่ดีตลอดทั้งวัน แต่ถ้าเรานอนน้อยกว่าแปดชั่วโมงติดต่อกันเป็นเวลาหลายๆ วัน เราจะเริ่มสร้างปัญหาในการทำงาน ให้กับสมองของเราแล้วครับ
งานวิจัยชี้ชัดแล้วครับว่า ถ้าเรานอนเพียงแค่สี่ชั่วโมงต่อวันติดต่อกันสี่ถึงห้าวัน ระดับการรับรู้และการทำงานของสมองเรา จะเทียบเท่ากับผู้ที่อดนอนมาถึง 24 ชั่วโมงเลยครับ ซึ่งเทียบเท่ากับระดับของการเมาสุรา (ตาม กม.สหรัฐนะครับ) และที่สำคัญ ก็คือยิ่งเรานอนน้อยเท่าไร ผลกระทบที่เกิดขึ้นก็จะมากขึ้นเท่านั้น เช่น ถ้าดื่มเบียร์หนึ่งกระป๋องในช่วงที่นอนน้อย จะมีผลกระทบต่อการทำงานของสมองเราได้เท่ากับการดื่มเบียร์ถึงหกกระป๋องเลยครับ
เป็นอย่างไรบ้างครับ ไม่ทราบเนื้อหาในบทความนี้พอจะเริ่มทำให้ท่านผู้อ่าน ได้เห็นความสำคัญของการนอนอย่างเพียงพอบ้างหรือยัง? แต่สำหรับผมแล้วอ่านบทความใน HBR จบก็นอนไม่หลับครับ เครียดไปหลายวัน เนื่องจากกลัวจะนอนไม่พอ หวังว่าท่านผู้อ่านคงไม่เป็นแบบผมนะครับ สัปดาห์หน้าเรามาดูเนื้อหาเกี่ยวกับการนอน และความสามารถในการทำงานต่อนะครับ

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *