ชิน โสภณพานิช ตอน 1

ชิน โสภณพานิช ตอน 1 วัยเด็ก – ก่อนก่อตั้งธุรกิจ

นาย ชิน โสภณพนิช หรือ ตั้งเพี้ยงชิ้น
เกิดวันที่ 10 พฤศจิกายน ปี 2453 ที่เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร
บิดา ชื่อ นาย พันธ์ อาชีพ เสมียนโรงไม้ ต้นตระกูลของนาย พันธ์ อยู่ที่มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน
มารดา ชื่อ นางสุ่น อาชีพ แม่บ้าน คอยเลี้ยงดูลูกๆ

เมื่อเขาอายุได้ 4-5 ขวบ พ่อ-แม่ ของเขาก็พาเขาไปเมืองจีน เนื่องจากพ่อแม่ของเขากลัวว่าเขาจะลืมขนบธรรมเนียมประเพณีจีน จึงได้ส่งกลับไปรับการศึกษาอบรมที่เมืองจีน ซึ่งกิจวัตรประจำวันของเขาตอนที่อยู่เมืองจีนคือ การต้องตื่นแต่เช้าเตรียมเครื่องทำนา เนื่องจากว่าบ้านที่เขาอาศัยอยู่นั้นเขามีอาชีพทำนา และทางบ้านก็มีรายได้ทำนาเพียงอย่างเดียว ดังนั้นเวลาส่วนใหญ่ของเขาอยู่กับงานใน
ท้องนามากกว่าจะได้นั่งขีดเขียน และคิดเลขอยู่ในห้องเรียน
นาย ชิน อยู่เมืองจีนอยู่ประมาณ 12 ปี ซึ่งตอนนั้นเขาอายุประมาณ 17-18 ปี พ่อของเขาซึ่งทำงานเป็นเสมียนโรงไม้ก็ต้องตกงานและขาดการส่งเสียเงินทองไปให้ ทำให้เขาต้องเดินทางกลับ
เมืองไทย

ก่อนการก่อตั้งธุรกิจ
เมื่อเดินทางกลับเมืองไทย งานแรกที่เขาทำ ก็คือ การเป็นกุ๊กในร้านอาหาร แต่เขาก็ต้องออกเนื่องจากงานนี้เขาไม่ได้รับเงินเดือน แค่มีข้าวให้กินเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงไปสมัครทำงานเป็นกุลี หน้าที่ของเขาก็คือ การทำงานทั่วไป งานทำความสะอาด งานยก งานแบกของจากฝั่งขึ้นเรือ หรือขนจากเรือขึ้นมาบนฝั่ง ฯลฯ ซึ่งงานนี้เขาได้รับเงินเดือน เดือนละ 8 บาท แต่เนื่องจากพ่อของเขาไม่มีงานทำ ดังนั้นเงินจำนวนเท่านี้ทำให้ไม่เพียงพอที่จะใช้จ่ายได้อย่างเพียงพอ เขาจึงเริ่มมองหางานใหม่
ในการหางานใหม่นั้นมีปัญหาคือเขาไม่สามารถพูดไทยได้ แต่เขาก็รู้ว่าตัวเองมีความสามารถในการอ่านและเขียนภาษาจีนได้ ซึ่งสิ่งนี้เป็นสิ่งที่หาได้ยาก ดังนั้นเขาจึงได้งานเสมียนที่บริษัทเอี้ยแสงก่อสร้าง จำกัด เขาทำงานที่บริษัทนี้จนถึงอายุ 20 ปี เขาก็ได้เลื่อนขึ้นเป็นรองผู้จัดการ ได้รับเงินเดือนละ 20 บาท การที่เขาได้เลื่อนเป็นรองผู้จัดการได้อย่างรวดเร็วนั้น เนื่องจากนาย ชิน เป็นคนเฉลียวฉลาด มีความจำเป็นเลิศ คิดเลขเก่ง ทำบัญชีเก่ง สามารถจัดวางแนวทางการทำงานได้ถูกหลัก
แต่ในพ.ศ. 2474 บริษัทเอี้ยแสงก่อสร้าง จำกัด ก็ประสบอัคคีภัย ทำให้ต้องปิดกิจการลง และประกอบกับเขามีหนี้สินที่ก่อขึ้นจากการเล่นไพ่นกกระจอกด้วย ดังนั้นนาย ชิน จึงตัดสินใจเดินทางออกจากกรุงเทพฯไปพำนักอยู่ที่ซัวเถาประเทศจีนระยะหนึ่ง
นาย ชิน พำนักอยู่ซัวเถาระยะหนึ่งก็ได้รับความไว้วางใจจากนายแต้เก็งฮุน ซึ่งเป็นนักธุรกิจ
ประกันภัยสนับสนุนและช่วยเหลือเขาให้เดินทางกลับประเทศไทยอีกครั้ง เพื่อทำการเริ่มต้นชีวิตใหม่ โดยขั้นแรกนายแต้เก็งฮุนให้นายชิน เข้ารับตำแหน่งผู้จัดการ บริษัทประกันภัยแห่งหนึ่งของนายแต้เก็งฮุน ซึ่งนาย ชิน ตอนนั้นได้รับเงินเดือน เดือนละ 50 บาท
ในปี 2482 นาย ชิน เข้าดำรงตำแหน่งเป็นผู้จัดการ บริษัท เซียมเฮงเล้ง จำกัด ซึ่งผู้เป็นเจ้าของก็คือ นายแต้เก็งฮุน ซึ่งบริษัท เซียมเฮงเล้ง จำกัด นี้มีทุนจดทะเบียน 15,000 บาท นาย ชิน ได้รับแบ่งหุ้น 5 หุ้นจากจำนวน 150 หุ้น บริษัทนี้ดำเนินธุรกิจทางด้านค้าเครื่องมือก่อสร้าง
เขาทำงานที่นี่จนสามารถเก็บหอมรอมริบ ได้เงินมาก้อนหนึ่ง ก็นำเงินนั้นไปร่วมทุนกับเพื่อนฝูงตั้งร้านค้าของตนเอง เพื่อทำการค้าไม้ ซึ่งจากการที่เขาได้ร่วมทุนกับเพื่อนๆ ตั้งบริษัทค้าไม้ขึ้นนั้น ส่งผลให้เขาได้รู้จักกับผู้คนในวงที่กว้างขวางมากยิ่งขึ้น เช่น นายลั่งชิ้ง หรือ นาย สหัท มหาคุณ เจ้าของบริษัทรับเหมาก่อสร้าง “งานเลี่ยงไถ่” ที่มีสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับข้าราชการและกระทรวง ทบวง กรมต่างๆ
วันเวลาผ่านไปกิจการค้าไม้นี้ก็เจริญก้าวหน้า เขาก็เลยออกมาตั้ง บริษัท เอเชีย จำกัด ขึ้นเป็นของตัวเอง ซึ่งบริษัทนี้จะทำการค้าเครื่องกระป๋อง แต่ในระหว่างที่เขาทำงานค้าเครื่องกระป๋องนั้น อีกด้านหนึ่ง เขาก็ได้เข้าไปมีส่วนร่วมกับขบวนการเสรีไทย โดยเขายอมให้บ้านของตัวเองเป็นฐานติดต่อสื่อสารระหว่างเสรีไทยกับจุงกิง ซึ่งบ้านที่เขาอยู่นั้นก็เป็นที่ตั้งของบริษัท เอเชีย จำกัดด้วย ซึ่งต่อมาเขาให้
เหตุผลในการเขาร่วมขบวนการเสรีไทยว่า มันสนุก เขาบอกว่าอะไรที่สนุกๆ ทุกอย่างเอาหมด

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *